Seven ile Sevilen Arasında İkilik Yoktur...

Garip, biçare Mecnun sevda yelleriyle çöllerde savrulurken bir an Leyla’nın hayalinden kurtulup sağına soluna bakınırken yer de bir levha görür ve eline alır bakar ki levha üzerine kendisi ile Leyla’nın resmi çizilmiş. Levhaya iyice baktıktan sonra aceleyle levhada Leyla’nın bulunduğu kısmı siler ve yalnızca kendi resmini bırakır. O sıra da oradan geçmekte olan biri Mecnun’un yanına yaklaşır ve elindeki levhaya bakar, bakar ki Mecnun’un resminin yanındaki kısmın siliniş olduğunu fark eder ve sorar.

-Ey âşıkların piri, dertlilerin şahı Mecnun: bu levhanın kenarındaki diğer resim kime aitti. Diye sorar

-Mecnun: Leyla’ya aitti yani ona benzetmeye çalışmışlar. Dedi

O kişi tekrar atılarak sorar:
-Ey Mecnun peki niye sildin Leyla’nın resmini yoksa artık Leyla’yı görmek istemiyor musun?

Mecnun bu sözü duyunca hiddetlenerek atılır.
-Ey gafil kişi nasıl söz edersin! sakın bir daha böyle bir sözü ağzından çıkarma böyle bir yalan Leyla’nın kulağına giderse benim halim nice olur.
der. ve resmi niye sildiğini anlatmaya başlar.

-İlk olarak Leyla’nın resmini bir levhaya sığdırabilecek yansıtabilecek ustalıkta bir nakkaş ressam yoktur bu âlemde. Çizilen bu resimle Leyla’nın güzelliğinin namının lekelenmesini istedim. İkincisi ben bu çöllerde kendime zor hâkim sahip olabiliyorum bu levhaya yanıma alamayacağım içim sahip olamayacağım için O’nun resmini yerde bırakmak istemedim olur ki biri görmez üstünde basar O an benim kalbim kanar. Hiç yoktan benim resmim kalsın benim resmime bassınlar istedim. Son olarak seven ile sevilen arasında ikilik yoktur sevilen(Leyla) ruh, seven ise ona bedendir ancak bana bakan herkes Onu görür zaten. Bana bakıp ta Leyla’yı görmeyen kişi zaten aşktan, aşkımızdan haberi olmayan kişidir varsın onlar Leyla yerine sadece bu perişan Mecnun’a baksınlar.

Bu sözleri duyan kişi başını yerden kaldıramaz ve Mecnundan helallik dileyerek Mecnun’u aşkıyla baş başa bırakarak uzaklaşır gider.