Sinirliyim Yaklaşma..!

Hayatın çaresizlikleri bazen insanı ciddi anlamda yoruyor.. Tam her şey bitti, hayat rayına oturdu, kötü dönem atlatıldı deniliyor puffff ve dünyü darma duman..

Şuan sinir sistemimde öyle bir elektrik kaçağı var ki..! Üstüne bir de oruçluyum.. Susuzum.. Bunu söylememeliyim biliyorum ancak sinirlilik ve susuzluk hali birleşince ortaya çıkan karışım Napalm bombasından bile daha tehlikeli olabiliyor..

Bir şekilde sakinleşmem gerekiyordu..

Şarkı mırıldandım olmadı...

Hikayelerini takip ettiğim bir site var, oradan hayal güçlerini zorlayah hikayeler okudum olmadı..

Küfür eden biri değilim ama içimden saydırmaya bayılırım.. Maalesef şimdi onu da yapamıyorum..

Sonunda sinirimi parmaklarıma kadar indirdim ve burayı açıp bu kelimeler ve cümle öbekleriyle boğuşmaya başladım...

Düşürdüğüm cümleler, kırık kelimeler görürseniz lütfen yadırgamayın.. Zira parmaklarımdançıkan ateş demetlerini görseniz oturup buna sükrederdiniz..

Hayır ya... İnsan yediği bir kazığı tekrar yediğini veya yiyeceğini düşünüyorsa asabiyet de kaçınılmaz oluyor..

Bir defa umutsuzluğa düşünce; sığınılar tüm limanlar birer birer batıyor, zaten uzakta olan yıldızlar daha uzağa kaçıyor, güneşle arana ay giriyor, ay ise ortalarda hiç görünmemeyi seçiyor.. Tesadüfen bulduğun kolyen lanetli çıkıyor, tüm efsaneler üzerinde birleşiyor..

Pehhh...Şanssızlık bir kere yapıştı mı yakana silkelemen imkansızlaşıyor sanırım..

Arada ki şaşırtmacalar hasbel kader olanlar.. 

Eh bazen bunlarla yetinmek gerek... 

Susuyorum... 

Ah.. Tabi ki kısa bir süre için... ;)